Instalacja gresowego panelu o strukturze plastra miodu Funtek wykorzystuje dwa udokumentowane układy połączeń tylnych. W przypadku ścian zewnętrznych nakrętka M8 osadzona w podłożu kompozytowym łączy panel z tylnymi profilami podwieszanymi, aluminiowymi wspornikami i stalową ramą pomocniczą. Detale wnętrza wykorzystują nitowane tylne mocowania i pasujące klipsy. Obydwa mocuje się przez podłoże, podczas gdy cienka ceramiczna powierzchnia czołowa pozostaje nienaruszona.
Zewnętrzna sekcja z osadzoną nakrętką obejmuje ceramiczną powierzchnię czołową 3–6 mm i 12–15 mm PU z okładziną z włókna szklanego o strukturze plastra miodu. Szczegóły połączenia, konstrukcja panelu i rama nośna powinny pojawić się razem na rysunku montażowym.
Zewnętrzne i wewnętrzne ustalenia dotyczące połączeń
Panel posiada dekoracyjną powierzchnię z gresu lub spieku kwarcowego połączoną z uformowanym podłożem o strukturze plastra miodu. Podłoże to zawiera aluminiowy rdzeń o strukturze plastra miodu umieszczony pomiędzy dwiema powłokami z włókna szklanego PU. Tylna powłoka to powierzchnia, przez którą pokazane okucia łączą się z panelem. Artykuł konstrukcyjny z gresowych paneli o strukturze plastra miodu pokazuje porządek materialny i rozróżnienie pomiędzy powłokami i rdzeniem.

Zacznij od zidentyfikowania tylnego mocowania na rysunku. Wbudowana wkładka zapewnia gwint wewnętrzny do połączenia mechanicznego. Nitowana złączka umożliwia przymocowanie profilu lub klipsa do tylnej części panelu. Następnie profil łączący łączy okucie od strony panelu ze wspornikiem od strony ściany. Oddzielna identyfikacja tych interfejsów ułatwia śledzenie montażu.
Przesuń w poziomie, aby porównać. Select image to enlarge.
Zewnętrzne zdjęcie projektu pokazuje, w jaki sposób tylne złącze dociera do nośnej konstrukcji stalowej. Próbka wnętrza pokazuje pasujące profile na krawędzi panelu. Przed wyborem grubości panelu lub przygotowaniem miejsc mocowania należy zastosować układ pasujący do zamierzonego zastosowania.

Jak niższa waga i lepsza płaskość pomagają w instalacji
Lżejszy panel zmniejsza masę, którą załoga musi unieść i utrzymać podczas mocowania tylnych okuć. Bardziej płaski panel utrzymuje te okucia bliżej zamierzonych pozycji podparcia. Konstrukcja z okładziną z włókna szklanego PU spełnia oba zadania: wzmacnia cienką warstwę ceramiczną i zmniejsza różnice w ruchach termicznych pomiędzy łączonymi warstwami.
Porównanie paneli ściennych 1200 × 2800 mm w produkcie łączy masę panelu z załogą używaną do zawieszenia czoła 2800 mm. Oto konfiguracje i przykłady załogi podane w tym porównaniu:
Swipe sideways on a phone to compare. Wybierz zdjęcie, aby je powiększyć.
Przykład PU zmniejsza masę całego elementu o około 40–64 kg w porównaniu z referencyjną litą ceramiką 94 kg. Zmniejsza to ciężar utrzymywany podczas pozycjonowania i pomaga mniejszej załodze koordynować panel. Wpisy załogi opisują ilustrowane porównanie; dostęp, kształt panelu i sprzęt do podnoszenia określają załogę do konkretnego ruchu.
Pozycje mocowania i czas instalacji
Porównanie obejmuje fabrycznie spawane łączniki do podłoża z blachy ocynkowanej i fabrycznie osadzone łączniki M8 do łączników o strukturze plastra miodu z powłoką aluminiową. Układ PU oferuje osadzone połączenia M8, a także nitowane złączki i pasujące zaciski. Opcja montażu na miejscu umożliwia dostosowanie pozycji do skoordynowanego układu podpór, redukując potrzebę przeróbki panelu, ponieważ ustawiony punkt nie pokrywa się.
Te same zapisy porównawcze 1–3 godzin na panel dla dwóch tras z powłoką metalową i opisuje ilustrowany system PU jako skracający czas instalacji 70%. Korzyść dotyczy połączonej pracy związanej z pozycjonowaniem, wyrównywaniem i mocowaniem panelu. Poniższe oddzielne oświadczenie dotyczące czasu trwania połączenia wynoszącego około jednej minuty na złącze opisuje samą operację nitowania.
W przypadku porównywanych układów podwieszeń w trasie PU zastosowano odstępy 500–550 mm, natomiast w przykładach blachy aluminiowej i ocynkowanej zastosowano odstępy 250–300 mm. Większe odstępy w tym udokumentowanym układzie oznaczają mniej ściśle powtarzających się punktów zawieszenia do skoordynowania. Zachowaj wybrany wzór okucia wraz z panelem i rysunkiem wspornika. porównanie kompatybilności termicznej wyjaśnia, dlaczego ograniczenie wygięcia panelu pomaga zachować wyrównanie tych punktów.
Szczegóły wbudowanej nakrętki M8
W części zewnętrznej nakrętka M8 znajduje się w podkładce kompozytowej. Szczegół źródłowy identyfikuje trójbolcową nakrętkę wykonaną ze stali nierdzewnej 304, otoczoną miejscową zasypką z żywicy epoksydowej. Gwintowany otwór jest dostępny od tyłu, co pozwala na podłączenie wiszącego elementu za płytą ceramiczną.
Ceramiczna powierzchnia czołowa, jej warstwa klejąca i podkład z PU o strukturze plastra miodu pozostają odrębnymi częściami przekroju. Żywica epoksydowa koncentruje się wokół wkładki. Opisując ten szczegół, należy go określić jako lokalne wzmocnienie wstawkowe; powłoki z włókna szklanego PU i ceramiczna warstwa wiążąca zachowują własne opisy materiałów.

Przesuń w poziomie, aby porównać. Select image to enlarge.
Zachowaj wymiar podkładu dołączony do tego konkretnego osadzonego szczegółu. Opis panelu ściennego „3 + 9 mm” identyfikuje inną udokumentowaną kombinację wierzchu i spodu. Nie może dostarczyć wymiaru podkładki 12–15 mm pokazanego wokół zewnętrznej wkładki. grubość panelu, rozmiary i waga artykułu wyjaśnia te odniesienia do konfiguracji.
W przypadku osadzonego połączenia tylnego należy wskazać położenie wkładki od tyłu i zachować w przekroju nieprzerwaną powierzchnię ceramiczną. Kotwa podcięta wywiercona w litym kamieniu lub grubej płycie z gresu wielkoformatowego opisuje inny sposób mocowania. Zastosowanie tego szczegółu wiercenia do cienkiej powierzchni spowodowałoby zmianę udokumentowanej konstrukcji.
Kompletny Wkładka M8 i detal połączenia ze ścianą znajduje się na stronie 7 przewodnika technicznego. Użyj tych samych nazw warstw w zestawieniu paneli, rysunku przekroju i opisie mocowania, tak aby podane podłoże i zainstalowane połączenie odpowiadały sobie.
Łączenie panelu z zewnętrzną ramą pomocniczą
Montaż zewnętrzny przebiega od istniejącej ściany do wsporników stalowych, wsporników aluminiowych, tylnych profili podwieszanych i panelu kompozytowego. Ustalenie płaszczyzny ramy następuje przed wyrównaniem lica panelu, ponieważ profile łączą się z umieszczonymi już za nią podporami.
Detal Funtek wykorzystuje ocynkowane kwadratowe rury lub sekcje ceowników wraz ze stalowymi kątownikami w celu zapewnienia podparcia na oryginalnej ścianie. Aluminiowe wsporniki kątowe mocowane są do poziomej konstrukcji stalowej. Tylne profile wieszakowe łączą panel z tymi wspornikami i umożliwiają regulację pokazaną w układzie zawieszenia na sucho.
1. Wypoziomuj stalową ramę pomocniczą
Rozmieść pozycje podpór względem układu paneli i ustal spójną płaszczyznę montażu. Położenie ramy określa przestrzeń dostępną dla wsporników, mocowań tylnych i zabudowy panelowej. Dlatego też należy podążać za zmianą położenia wykończonej powierzchni czołowej w przekroju aż do konstrukcji stalowej.
Rysunek montażowy powinien identyfikować połączenia ściany z ramą oraz poziome elementy, na których mieszczą się aluminiowe wsporniki. Skoordynuj te odniesienia z numerami paneli. proces układania paneli elewacyjnych wyjaśnia, w jaki sposób wymiary elewacji i odniesienia do poszczególnych paneli pasują do siebie.

2. Zamontuj aluminiowe wsporniki kątowe
Umieść aluminiowe wsporniki na poziomej ramie stalowej w miejscach odpowiadających tylnym mocowaniom panelu. Na fotografii projektu Zhongnan wspornik wystaje z poziomego elementu stalowego w kierunku mocowania na tylnej poszyciu. Jest to połączenie, które należy zlokalizować porównując rysunek z zamontowaną podporą.
Przed podniesieniem panelu na miejsce sprawdź orientację wspornika i jego stosunek do profilu tylnego. Zespół potrzebuje miejsca na połączenie współpracujących części i wykonanie pokazanej na ilustracji regulacji. Pokaż tę zależność w przekroju narożników, otworów i zakończeń, a także w typowym obszarze ściany.
3. Połącz tylne profile wiszące
Porównanie produktów pokazuje rozstaw punktów zawieszenia 500–550 mm dla ilustrowanego układu z okładziną z włókna szklanego w porównaniu z 250–300 mm dla przykładów plastra miodu z okładziną aluminiową i blachy ocynkowanej. Przeczytaj te układy z odpowiadającymi im konstrukcjami podkładowymi. Odniesienie do panelu, pozycje montażu z tyłu i lokalizacje podpór nadal muszą być zgodne z tym samym rysunkiem.
Zidentyfikuj profil tylny względem odniesienia do panelu i połącz go poprzez określoną wkładkę osadzoną. Rysunek musi pokazywać, który element jest przymocowany do panelu, a który należy do ramy. Tylna elewacja wyznacza miejsca montażu; sekcja określa sposób łączenia tych łączników.
Zmiana profilu powoduje zmianę jego połączenia z uchwytem i dostępną przestrzenią montażową. Podczas przeglądania alternatyw zachowaj kształt profilu i układ połączeń w zabudowie panelowej. Dopasowanie wyłącznie rozmiaru gwintu M8 nie oznacza, że dwa kompletne układy mocowania tylnego są równoważne.

4. Zawieś panel i wyreguluj jego położenie
Dopasuj profile boczne panelu do zespołu nośnego, a następnie dopasuj panel do określonej linii licowej i sąsiadujących krawędzi panelu. Należy zwrócić uwagę na tylne połączenie oraz widoczne złącze. Powierzchnia może sprawiać wrażenie wyrównanej, gdy złączka nie osiągnęła zamierzonej pozycji osadzenia.
Sprawdź osadzony profil, działanie blokowania lub mocowania końcowego oraz wyrównanie połączenia względem skoordynowanych szczegółów połączenia. Okucie, które nie zostało osadzone, należy skorygować na styku ramy, wspornika lub profilu przed przymocowaniem panelu.

Tymczasowe klipsy pozycjonujące na fotografii projektu pokazują widoczne połączenia paneli podczas montażu. Profile tylne i rama zapewniają mechaniczne połączenie za tą powierzchnią. Aby przygotować podłoże, wentylowaną komorę, gospodarkę wodną i szerszą sekwencję budowy, przejdź do kompletny artykuł do montażu elewacji ze spieku kwarcowego.
Wewnętrzne nitowane okucia i zaciski łączące
Detale wnętrza wykorzystują nitowane mocowanie tylne i pasujący profil. Wycięta próbka pokazuje zarówno krawędź panelu o strukturze plastra miodu, jak i blokujące się aluminiowe złącze, dzięki czemu można zobaczyć różnicę pomiędzy mocowaniem elementu do panelu a połączeniem tego elementu ze wspornikiem od strony ściany.


Najpierw określ mocowanie od strony panelu i jego orientację na elewacji tylnej. Jego położenie musi odpowiadać dopasowanemu wspornikowi na ścianie. Następnie łącznik mocuje się do podłoża za pomocą określonego układu nitowania. Nitowanie łączy okucie z panelem; połączenie z profilem współpracującym jest następującą operacją montażową.
Gdy wspornik od strony ściany i mocowanie od strony panelu pasują do siebie, połącz pasujące profile w kierunku wymaganym przez ich kształt. Zilustrowana krawędź cięcia pokazuje, w jaki sposób sekcje profilu zachodzą na siebie. Zanim uznasz położenie panelu za zakończone, sprawdź, czy osiągnięto zamierzone połączenie.
Zdjęcie z odsłoniętymi krawędziami pokazuje również, dlaczego głębokość za ceramiką potrzebuje własnego wymiaru. Panel zajmuje jedną część zabudowy ściany, natomiast tylne mocowanie i wspornik zajmują drugą. W drzwiach lub na powrocie położenie wykończonej powierzchni musi uwzględniać wszystkie te części.


W prezentacji produktu Funtek podano, że proces nitowania z pasującym klipsem wynosi około jednej minuty na każde złącze. To opisuje działanie złącza. Ustawianie podpór, przesuwanie paneli, wyrównywanie połączeń i uzupełnianie szczegółów obwodu pozostają odrębnymi zadaniami instalacyjnymi.
Przygotowując detale wnętrza, użyj pokazanego dla tego panelu układu tylnego montażu. Instalacja na klej cienkowarstwowy ma inne połączenie z podłożem, natomiast instalacja sufitowa ma inną orientację i warunki podparcia. Instrukcje instalacji powinny pozostać dołączone do odpowiednich zespołów.
Obejrzyj: Montaż paneli ściennych wiszących na sucho
Wyniki testu wyciągania złącza i nitowania
Dokumentacja techniczna zawiera serię wyciąganych łączników panelowych oraz oddzielne serie dotyczące ścinania i rozciągania nitów. Przy każdym wyniku odczytaj testowany komponent, wymiary i tryb obciążenia. Ustala to, co opisuje liczba, zanim zostanie użyta w dyskusji na temat specyfikacji. W przypadku samego panelu użyj opcji wyniki siły i uderzenia; w przypadku wiązań warunkowych użyj wyniki dotyczące siły wiązania i trwałości.
Łącznik do montażu panelu: pięć egzemplarzy
Raport SGS GZIN2506000960CM01_CN z czerwca 9, 2025 zawiera zapis pięciu próbek o wymiarach 100 × 100 × 22.96 mm. Podana metoda odwołuje się do sekcji JG/T 328-2011 7.8 i wymagań klienta, z prędkością ładowania 5 mm/min. Zarejestrowane maksymalne wydajności są wymienione poniżej.
Przesuń w poziomie, aby porównać. Select image to enlarge.
| Próbka złącza | Widok połączenia | Zarejestrowana maksymalna siła |
|---|---|---|
| 1 | ![]() |
3235 N |
| 2 | 3534 N | |
| 3 | 3448 N | |
| 4 | 3528 N | |
| 5 | 3704 N | |
| Minimum w serii | 3235 N |
Liczba 3235 N to minimum z pięciu zarejestrowanych maksimów próbek. Jest to przydatne do zapoznania się z tą serią badań i porównania proponowanego połączenia z badaną konstrukcją próbną. Zachowaj w tym przeglądzie grubość próbki 22.96 mm; jest to wymiar testowy, niezależny od grubości podłoża na rysunku M8.
Ścinanie i napięcie nitów
Zapisy nitów identyfikują FWBASP4010, rozmiar 4.0 × 10 mm, datowane na maj 4, 2023. Zarówno odniesienie do ISO 14589, jak i prędkość testowa 10 mm/min. Seria ścinania podaje obciążony obszar 18.096 mm², zaokrąglony do 18.1 mm² w średnim rzędzie.
Przesuń w poziomie, aby porównać. Select image to enlarge.
Przesuń w poziomie, aby porównać. Select image to enlarge.
Ścinanie i rozciąganie działają w różnych kierunkach, więc te dwie serie pozostają oddzielne, nawet jeśli mają to samo oznaczenie nitu. Kolumna odkształcenia należy do próby rozciągania przy maksymalnej sile; nie określa dylatacji ściany.
Projekt połączenia uwzględnia wybraną konstrukcję panelu, kompletny układ okuć i obciążenia projektowe. Dzieląc ciężar panelu przez jedną z tych sił testowych nie można ustalić wymaganej liczby ani rozstawu mocowań: w obliczeniach tych pominięto by kierunek obciążenia, geometrię okucia, warunki podparcia i podstawę projektową. Przeczytaj pełna seria złączy i nitów na stronie 8 instrukcji technicznej, a następnie użyj makieta projektu i plan testów podczas definiowania kontroli na poziomie zespołu.
Co powinien pokazywać rysunek projektu
Użyteczny szczegół mocowania z tyłu łączy numerowany panel z jego rzeczywistym wspornikiem. Pokaż ceramiczną powierzchnię czołową i tylną część jako osobne wymiary, a następnie pokaż wkładkę lub nitowaną złączkę, pasujący do niej profil, wspornik i ramę. To samo odniesienie do panelu powinno pojawić się na elewacji, widoku z tyłu, przekroju i zestawieniu.
Widok z tyłu umiejscowił okucia względem gotowych krawędzi paneli. W tej sekcji wyjaśniono ich głębię i zaangażowanie. Widoki te odpowiadają na różne pytania dotyczące instalacji, więc sam przekrój nie może ustalić wszystkich pozycji mocowania, a sama elewacja nie może pokazać, w jaki sposób części się spotykają.
Dołącz następujące informacje do szczegółów:
- Tożsamość panelu: numer referencyjny, zastosowanie, wykończenie, szerokość i wysokość wykończenia, grubość powierzchni i grubość podkładu.
- Podłączenie z tyłu: osadzona wkładka M8 lub złącze nitowane, materiał komponentu, orientacja profilu i pozycje mocowania.
- Interfejs wsparcia: wspornik, poziomy element stalowy, połączenie ściany z ramą i położenie na wykończonej powierzchni.
- Sąsiednia konstrukcja: złącza paneli, narożniki, otwory powrotne, wykończenie obwodu i odpowiedni drenaż lub droga dostępu.
- Kontrola dokumentów: rewizja rysunku, dopasowanie zestawienia paneli i odniesienie do testu użyte w przeglądzie połączenia.
Na przykład, podczas omawiania tej konfiguracji zewnętrznej, obok osadzonego detalu M8 należy zachować „przód ceramiczny 3–6 mm + podkład 12–15 mm” obok osadzonego detalu M8. Zidentyfikuj wybrane wartości na rysunku zamówienia. Inne odniesienie do panelu wykorzystujące konstrukcję 3 + 9 mm powinno zachować swój własny, pasujący szczegół tylnego połączenia.
specyfikacja elewacji i lista kontrolna zapytania ofertowego obejmuje szersze informacje potrzebne do wyceny. Po nagrodzie przepływ prac związanych z przesyłaniem i rysowaniem w sklepie wyjaśnia, w jaki sposób wybrane detale, harmonogram paneli i rewizje są koordynowane przed produkcją i montażem.
Aby wybrać produkt, przejrzyj System paneli gresowych o strukturze plastra miodu Funtek z Państwa aplikacją i dostępnym szkicem połączenia. To powoduje, że montaż panelu, wymagane elementy i tylne mocowanie są ujęte w tej samej dyskusji dotyczącej wyceny.
Przed zwolnieniem powtarzającego się szczegółu połączenia należy skorzystać z przykładowego montażu, aby sprawdzić łącznie dopasowanie od strony panelu, profil współpracujący, zakres regulacji i położenie wykończonej powierzchni czołowej. makieta fasady i plan testów określa sposób rejestrowania przeglądu złożenia wraz z rysunkami projektu.
Otwory i odsłonięte obwody powinny być również skoordynowane z szczegóły wykonania i krawędzi. W przypadku zastosowań napowietrznych, rama panelu sufitowego, klipsy i prowadnica dostępu serwisowego wyjaśnia pionowe zakładanie i usuwanie w zawieszonym układzie.
Zobacz połączenia na zdjęciach projektu
Międzynarodowe centrum handlowe Zhongnan w Hangzhou
Zdjęcie tylnego połączenia przedstawia odsłoniętą krawędź panelu o strukturze plastra miodu, tylną powłokę, złączkę, aluminiowy wspornik i poziomą stalową podporę razem. Podążaj za widocznymi elementami od panelu w kierunku ramy, aby zrozumieć sekwencję w części zewnętrznej. Zdjęcie montażowe z przodu przedstawia sąsiadujące krawędzie panelu i klipsy do tymczasowego pozycjonowania.

Gotowa fasada przedstawia powierzchnię ceramiczną oraz gotowy układ paneli po zakryciu tylnego montażu. Odczyt tylnych detali wraz z montażem i gotowymi widokami łączy widoczną powierzchnię ściany z częściami ją podtrzymującymi.
Willa Jiande
Zdjęcie Jiande przedstawia inny widok tylnego profilu i wnęki za panelem. Podpora i krawędź płyty kompozytowej są widoczne w tej samej wąskiej przestrzeni. Jest to przydatne przy rozważaniu, w jaki sposób szczegóły wycięcia, narożnika lub obwodu odnoszą się do głębokości za wykończoną powierzchnią.

Zobacz zdjęcia instalacji projektu i połączeń tylnych obok sekcja połączenia ze ścianą. W przypadku powiązanych identyfikatorów raportów i lokalizacji źródłowych użyj rozszerzenia techniczny rejestr referencyjny.
Określ panel i tylne mocowanie
Wyślij Funtek wniosek, wymiary panelu, ilość i dostępny szkic tylnego połączenia. Możemy dostarczyć pasujące specyfikacje paneli i informacje ofertowe dla wybranej konstrukcji i układu mocowania.


